- شیراز، بلوار امیرکبیر، خیابان صفایی شمالی (قالیشویی) نبش کوچه 5
- info@farscontrol.com
- 07138208176

ترانسمیتر فشار، فشار را به سیگنال الکتریکی تبدیل میکند که PLC یا نمایشگر بتواند آن را بخواند، و گیج نیست و سوئیچ هم نیست. روی خیلی از پروژهها ترانسمیتر را با رنج و رزوه سفارش میدهند و بعد در تابلو یا سیگنال نمیآید، یا عدد محلی هست ولی PLC هیچ جریانی نمیبیند. انتخاب ترانسمیتر از جنس سیگنال، نوع فشار و جنس قطعات خیس شروع میشود، نه از اسم برند.
اگر هنوز نمیدانید اصلاً ترانسمیتر لازم است یا گیج کافی است، اول فرق گیج، سنسور و ترانسمیتر را بخوانید. گیج فقط عقربه محلی است. سوئیچ فقط در یک نقطه تنظیم وضعیت را عوض میکند و مقدار پیوسته نمیدهد. سنسور خام هم معمولاً میلیولت میدهد، نه سیگنالی که کارت آنالوگ صنعتی مستقیم بخواند.
اگر مدل را حدوداً میدانید، از دسته سنسور و ابزار دقیق شروع کنید و برای خودِ ترانسمیتر، دسته ترانسمیتر فشار را جدا ببینید. اسم تجاری جای برگه خروجی و مرجع فشار را نمیگیرد.
مشاهده سنسور و ترانسمیتردسته ترانسمیتر فشار
ترانسمیتر فشار قرار است عدد را سالم به کارت آنالوگ برساند. برای همین خروجی، تغذیه، رنج و مرجع فشار باید قبل از خرید یکجا نوشته شود. در عکس بالا یک ترانسمیتر استیل روی انشعاب لوله دیده میشود و کابل از گلند بدنه به سمت تابلو میرود. برند این نما روی بدنه خوانده نمیشود؛ آنچه مهم است مسیر سیگنال است، نه حدس مدل از روی شکل بدنه.
گیج این کار را نمیکند، چون خواندن آن چشمی است و سیمی به PLC ندارد. سوئیچ فشار هم جایگزین ترانسمیتر نیست: فقط میگوید فشار از یک آستانه گذشته یا نگذشته و بین این دو حالت عددی تحویل نمیدهد. اگر اپراتور باید روند را ببیند یا کنترلر باید مقدار را با setpoint مقایسه کند، به سیگنال پیوسته نیاز است، نه به یک کنتاکت تنها.
ترانسمیتر فشار، فشار خط را به سیگنال استاندارد تبدیل میکند. رایجترین خروجی ۴ تا ۲۰ میلیآمپر است. چهار میلیآمپر ابتدای محدوده است و بیست میلیآمپر انتهای آن. صفر نبودن ابتدای مقیاس کمک میکند قطع کابل با فشار صفر اشتباه گرفته نشود. عکس ویکا مدل A-10 یک نمونه واقعی از همین خانواده است؛ واحد خروجی و رنج را باید از برچسب همان قطعه و برگه همان مدل خواند، نه از شباهت ظاهری با مدل کناری.
اگر ابتدای مقیاس صفر میلیآمپر باشد، هم فشار واقعی صفر و هم سیم قطعشده میتوانند روی کارت شبیه هم دیده شوند. در حلقه ۴ تا ۲۰، جریان حدود ۴ میلیآمپر یعنی ابزار زنده است و فشار در ابتدای رنج نشسته است. اگر جریان به نزدیکی صفر بیفتد، قبل از آنکه فرآیند را صفر فرض کنید باید کابل، پلاریته و تغذیه حلقه را ببینید. این تشخیص، خودِ اندازهگیری را دقیقتر نمیکند؛ فقط قطع مسیر را از مقدار فرآیندی جدا میکند.
کارت آنالوگ جریان را در طول همین بازه به عدد مهندسی برمیگرداند. ابتدای رنج نوشتهشده روی ترانسمیتر مقابل ۴ میلیآمپر مینشیند و انتهای رنج مقابل ۲۰ میلیآمپر. اگر در سفارش رنج ۰ تا ۱۰ بار نوشته باشید ولی روی خودِ دستگاه رنج دیگری حک شده باشد، کارت با شیب غلط مقیاس میکند و عدد تابلو با خط یکی نمیشود. واحد را هم همانجا قفل کنید: بار، میلیبار یا هر واحدی که مدارک خواسته، باید با درجهبندی دستگاه یکی باشد.
فشار گیج نسبت به هوای آزاد سنجیده میشود و برای بیشتر خطهای صنعتی کافی است. فشار مطلق نسبت به خلأ است و جایی لازم میشود که فشار محیط نباید در عدد اثر بگذارد. فشار اختلافی اختلاف دو نقطه را میدهد، مثل دو طرف فیلتر یا اوریفیس. اگر نوع مرجع در سفارش نیاید، ممکن است ترانسمیتر گیج بخرید در حالی که فرآیند مطلق خواسته است.
برای فاصله زیاد تا تابلو، ۴ تا ۲۰ میلیآمپر انتخاب متعارف است. ولتاژ، مثل ۰ تا ۱۰ ولت، وقتی کنترلر نزدیک حسگر است بهجا است. هارت و بستر دیجیتال وقتی لازم است که غیر از مقدار فشار، تنظیمات روی همان سیم خوانده شود. واحد خروجی را در برگه مشخصات ببینید، نه در اسم تجاری.
عکس این بخش همان خانواده ویکا مدل A-10 است و روی برچسب همین قطعه خروجی ۰ تا ۱۰ ولت دیده میشود، کنار رنج ۰ تا ۴۰۰ میلیبار. این برچسب مشخصات همین تصویر است، نه قاعده همه ترانسمیترها و نه سفارشی که باید برای خط شما تکرار شود. اگر کارت شما جریان میخواهد، ترانسمیتر ولتاژی به آن وصل نمیشود و برعکس. هارت هم بهتنهایی نوع کارت را عوض نمیکند؛ فقط امکان خواندن تنظیم روی سیم سیگنال را، جایی که خودِ دستگاه این قابلیت را دارد، اضافه میکند.
فشار کاری پایدار را ته محدوده نگذارید. حدود سهچهارم کل رنج جا میماند تا هم خواندن باز باشد و هم المان مدام در انتهای کورس نماند. اگر ضربان دارید محافظهکارتر باشید. رنج خیلی باز هم خطای درصدی را روی عدد کوچک شما درشتتر نشان میدهد.
مثال بدون عددِ تازه: اگر فشار معمول خط نزدیک انتهای صفحه مدرج بنشیند، هر افزایش کوتاه، المان را به سقف میچسباند و جایی برای نوسان عادی نمیماند. اگر برعکس رنج را چند برابر فشار واقعی باز کنید، همان درصد خطای کل محدوده روی مقدار کوچک شما بخش بزرگی از خوانش میشود. پس رنج را نه مساوی سقف لحظهای بگذارید و نه آنقدر گشاد که فرآیند در چند درصد اول مقیاس گم شود. فشار کاری پایدار را در سفارش بنویسید تا رنج دستگاه با آن سنجیده شود.
ضربان پمپ یا باز و بسته شدن تند شیر، غیر از انتخاب رنج، خواندن را ناپایدار میکند. محافظهکارتر بودن یعنی فشار معمول را پایینتر از آن حدود سهچهارم بگذارید، نه اینکه نوع خروجی را عوض کنید. این موضوع را با روغنی کردن قاب گیج محلی یکی نگیرید. اگر کنار ترانسمیتر هنوز نمایش محلی میخواهید، راهنمای گیج خشک یا روغنی را هم ببینید. روغن قاب گیج وارد سیگنال ۴ تا ۲۰ میلیآمپر نمیشود و جنس قطعات خیس ترانسمیتر را تعیین نمیکند.
دسته سنسوردسته ترانسمیتر فشارارسال مشخصات خط
سیال خورنده، بهداشتی یا اکسیژن را با اتصال برنجی معمولی یکی نگیرید. استنلس، دیافراگم سیل یا تمیزکاری مخصوص گاز باید در سفارش بیاید. این موضوع با روغنی بودن قاب گیج عوض نمیشود. دیافراگم سیل وقتی مطرح است که سیال نباید مستقیم به المان حسگر برسد: یا خورنده است، یا بهداشت سطح تماس مهم است، یا گاز به تمیز بودن مسیر حساس است. سیل خودش نوع خروجی را تعیین نمیکند و ۴ تا ۲۰ میلیآمپر یا ولتاژ همچنان باید جدا نوشته شود.
برای اکسیژن، عادت «هر اتصال صنعتی مناسب است» کافی نیست. تمیزکاری مخصوص گاز باید در سفارش بیاید، چون باقیمانده روغن یا گریس با گاز اکسیدکننده سازگار فرض نمیشود. این الزام را با گلیسیرین داخل قاب گیج اشتباه نگیرید؛ آن مایع دور عقربه است و این تمیزکاری مربوط به قطعات در تماس با سیال است. اگر سیال را فقط با کلمه «گاز» یا «آب» معرفی کنید، جنس خیسشونده قابل انتخاب نیست.
| سؤال موقع خرید | اگر جواب ندهید چه میشود |
|---|---|
| گیج، مطلق یا اختلافی؟ | مرجع فشار غلط و عدد بیاستفاده |
| خروجی چیست؟ | کارت آنالوگ سیگنال را نمیخواند |
| رنج و فشار کاری؟ | المان ته کورس میماند یا خطا درشت میشود |
| جنس در تماس با سیال؟ | خوردگی یا ناسازگاری با گاز |
یک سفارش قابل ساخت همینها را یکجا دارد: نوع مرجع (گیج، مطلق یا اختلافی)، نوع خروجی (۴ تا ۲۰ میلیآمپر، ولتاژ مثل ۰ تا ۱۰ ولت، یا هارت اگر تنظیمات روی همان سیم لازم است)، رنج دستگاه در کنار فشار کاری پایدار، و جنس قطعات در تماس با سیال به همراه اگر لازم است دیافراگم سیل یا تمیزکاری گاز. رزوه و محل نصب را هم بنویسید، ولی آنها جای این چهار مورد را نمیگیرند. اگر فقط «ترانسمیتر یکدوم اینچ» بفرستید، هنوز معلوم نیست کارت چه میخواند.
نمایش محلی جدا از سیگنال است. بعضی خطها هم عقربه میخواهند هم عدد در PLC. در این حالت گیج، خشک یا روغنی، کنار ترانسمیتر میماند و هر کدام سفارش خودش را دارد. گیج سیمکشی کارت را حل نمیکند و ترانسمیتر هم لرزش عقربه را با گلیسیرین قاب گیج درمان نمیکند. اگر هدف فقط دیدن عدد سر خط است و هیچ کارتی در کار نیست، شاید همان گیج کافی باشد و لازم نباشد سیگنال الکتریکی بخرید.
ترانسمیتر را وقتی بخواهید که عدد باید به PLC برسد. نوع فشار، خروجی ۴ تا ۲۰ میلیآمپر یا ولتاژ، رنج نزدیک فشار کاری، و جنس قطعات خیس را در یک سفارش بنویسید. برای دیدن موجودی یا سپردن همین چهار مورد به فروش، از مسیر زیر استفاده کنید. رنج و رزوه بهتنهایی سفارش نیست.
رفتن به دسته ترانسمیتر فشاررفتن به دسته سنسورخواندن فرق گیج و ترانسمیتر
ترانسمیتر فشار، فشار خط را به سیگنال استاندارد تبدیل میکند تا عدد به کارت آنالوگ برسد. رایجترین خروجی ۴ تا ۲۰ میلیآمپر است؛ چهار میلیآمپر ابتدای محدوده و بیست میلیآمپر انتهای آن است و صفر نبودن ابتدای مقیاس کمک میکند قطع کابل با فشار صفر اشتباه گرفته نشود. گیج این کار را نمیکند و سنسور خام هم معمولاً میلیولت میدهد، نه این جریان.
فشار گیج نسبت به هوای آزاد است و برای بیشتر خطهای صنعتی کافی است، ولی فشار مطلق نسبت به خلأ سنجیده میشود و فشار اختلافی اختلاف دو نقطه را میدهد. این سه یکی نیستند. اگر نوع مرجع در سفارش نیاید، ممکن است ترانسمیتر گیج بخرید در حالی که فرآیند مطلق خواسته است.
برای فاصله زیاد تا تابلو، ۴ تا ۲۰ میلیآمپر انتخاب متعارف است. ولتاژ، مثل ۰ تا ۱۰ ولت، وقتی بهجا است که کنترلر نزدیک حسگر باشد. هارت و بستر دیجیتال وقتی لازم میشود که غیر از مقدار فشار، تنظیمات هم روی همان سیم خوانده شود. واحد خروجی را در برگه مشخصات ببینید، نه در اسم تجاری.
نه. فشار کاری پایدار را ته محدوده نگذارید و حدود سهچهارم کل رنج جا بگذارید تا المان مدام در انتهای کورس نماند. اگر ضربان دارید محافظهکارتر باشید. رنج خیلی باز هم خطای درصدی را روی عدد کوچک شما درشتتر نشان میدهد.